تبلیغات
توتستان - نقد فیلم سیکاریو ساخته دنیس ویلانوا و قاضی ساخته دیوید دوبکین
 
توتستان
وبلاگ ادبی،سینمایی،انتقادی


http://www.30view.com/uploads/Film/sicario/poster/sicario_poster14_30view.jpg

فیلم سیکاریو سال قبل مورد توجه بسیار منتقدان قرار گرفت.شاید دلیل آن رویکرد واقعگرا و مستندوارش به وضعیت قاچاق مواد مخدر از مرز مکزیک و وضعیت عجیب شهر خوارز مکزیک در مرز امریکا بود.

اما فیلم با همه قوتش در ترسیم مستندوار وضعیت موضوعه اش و بازی خوب بنیسیو دل تورو و جاش برولین از نوع و بازی بد امیلی بلانت به عنوان قهرمان اصلی اش لنگ می زند.عجیب است که یک مامور کارکشته گروگانگیری با توجه به برخورد مرتبش با خشونت و تصمیمات سخت اینچنین ساده انگار باشد.هر کسی حتی در این سوی جهان می داند این روزها صنعت مواد مخدر چقدر پیچیده و چند وجهی است.تازه از امریکا بعید نیست که برای مقابله با یک امر فوری موقتاً با جنایتکاران اتحاد کند و این قبلاً سابقه داشته است.پس شخصیت کیت نباید اینقدر درباره این موضوع شوکه شود و واکنشش موضوع اصلی فیلم باشد.این به هیچ وجه باور پذیر نیست.شاید اگر فیلم روی شخصیت آلخاندرو(دل تورو) و روند تبدیلش از یک وکیل قانونگرا به یک قاتل بیرحم تمرکز می کرد فیلم خیلی بهتر و شاید به یک اثر مهم تاریخ سینما بدل می شد.

با این حال فیلم در فضاسازی موقعیت و نگاه مستندگرا که از نوع فیلمهایی مثل گنجه درد و سی دقیقه پس از نیمه شب موفق بوده است.

باید گفت انتخاب امیلی بلانت که بازیگری بیشتر مناسب ملودرام است برای یک درام تقریباً مردانه اشتباه بوده است.


http://tinyez.biz/wp-content/uploads/2015/05/the-judge-2014-Poster-2.jpg

اما فیلم مهم قاضی را باید یکی از بهترین نقش آفرینی های رابرت داونی جونیور دانست.فیلم عالی که بازی های درخشان او و رابرت دوال آن را به اثری شاخص بدل کرده است.راستش خودم هم قبل از دیدن فیلم توقع این فیلم خوب را نداشتم و فقط کنجکاوی ناشی از تعریفهای مسعود خان فراستی از فیلم مرا به دینش ترغیب کرد.

فیلم و فیلمنامه بسیار به فضای آثار جان گریشام نزدیک است البته تمرکز فیلم به جای ماجرای دادگاه روی رابطه پر تنش یک پدر و پسر است و این حتی نقطه قوت فیلم است.فیلم بخوبی دلایل این رابطه پر تنش را با دانایی در میان وقایع فیلم توضیح می دهد.تنش و تعلیق بخوبی در سیر اتفاقات حفظ می شود و بازی های درخشان داونی جونیور و دوال هم بخوبی به آن کمک می کند.

جونیور در توصیف شخصیتی رند اما دردمند که این درد را پشت شوخ طبعی و رندیش پنهان کرده درخشان است.دوال هم  در ترسیم مردی اصولگرا اما یک دنده و درعین حال مرد شکسته شده از فشار زندگی و دردهای قلبی اش عالی است.

فصل نهایی دادگاه را باید بهترین فصل فیلم دانست.پدر و پسر مقابل چشم مردم ناگهان به جای وکیل و متهم به تحلیل زندگیشان مشغول می شوند و پسر از دردهای خود و پدر از دلایلش می گوید.بیشک سکانس احساس برانگیز و تأثیرگذاری است.محکومیت پدر و گریه جونیور بخوبی این سکانس را پایان می دهد.

شاید عده ای فیلم را شعاری بدانند اما فیلم به فلسفه سینمای کلاسیک پایبند است و با وجود قدیمی بودن حسی خوش آیند را تداعی می کند ضمن اینکه رابطه پدر و پسر فیلم حتی مهمتر از شعارهای فیلم برای بیننده جذاب است.





نوع مطلب : دستنوشته (نقد فیلم)، 
برچسب ها : سیکاریو، دنیس ویلانوا، قاضی، دیوید دوبکین، جان گریشام، رابرت داونی جونیور، رابرت دوال،
لینک های مرتبط :
پنجشنبه 28 مرداد 1395 01:09 قبل از ظهر
سلام. اولش یه لحظه فکر کردم که اومدم به وبلاگ مسعود فراستی :))
با نظرت در مورد فیلمها (هردوشون) مخالفم و به نظرم سیکاریو فیلم خیلی خیلی خوبیه (بحث اش طولانیه) ولی در مورد امیلی بلانت بی انصافی کردی. امیلی بلانت با اون فیزیک مناسب و صورت بی حس و بازی درونگراش و تنهایی ویرانگرش و البته سادگی صورتش (انگار فکر میکنه به تنهایی میشه دنیا رو نجات داد) انتحاب فوق العاه ای بوده واسه این نقش و انصافن جز بهترین بازی هاش بوده تا به حال.
محمدرضا آزادیمن هم از امیلی بلانت خوشم میاد اما نه توی این فیلم هنوز هم معتقدم فیلم باید روی شخصیتهای بنیسیو دل تورو و جاش برولین تمرکز می کرد
اما من کجام شبیه فراستی است حالا چون اتفاقاً هر دو از قاضی خوشمون میاد دلیل نمیشه که
فراستی اصلاً سینما رو بخصوص سینمای معاصر رو دوست نداره اما من علاوه بر علاقه به سینمای کلاسیک عاشق سینمای معاصرم این دیگه بی انصافی بود!!!
سه شنبه 17 فروردین 1395 10:59 قبل از ظهر
سلام عزیز انتظار زیادی ازتون ندارم فقط دلم میخواد بهم سر بزنید و نطرتون را بگین و با هم تبادل لینک داشته باشیم منتظرم گلم
سه شنبه 17 فروردین 1395 10:38 قبل از ظهر
سلام
فقط چند روزه وبلاگم رو راه اندازی کردم ، موضوع وبلاگ من یکم اختصاصیه ، یعنی فقط با وبلاگ های پر محتوا مثل وبلاگ تو تبادل لینک می کنم . اینجوری هم بازدید تو زیاد میشه و هم بازدید من.

ممنون میشم یه سر بزنی و باهام تبادل لینک کنی
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر


 
درباره وبلاگ

در این وبلاگ نظریات شخصی نویسنده در حوزه های ادبیات داستانی و سینما ذکر شده است.

Homo damnatus est ad tragoedia
Man is doomed to tragedy
انسان محکوم به تراژدی است
مدیر وبلاگ : محمدرضا آزادی
مطالب اخیر
نویسندگان
جستجو

آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :