تبلیغات
توتستان - واقعاً خداحافظ رفیق
 
توتستان
وبلاگ ادبی،سینمایی،انتقادی
دوشنبه 10 آبان 1395 :: نویسنده : محمدرضا آزادی       

هفت سال پیش پستی نوشته با عنوان خداحافظ رفیق و در آن از خاطرات و دوستان و رفقای زندگیم حرف زده بودم.لحن آن پست بسیار احساسی بود و اینطور القا می کرد که در آرزوی آنها و دیدار دوباره شان هستم.البته این آن زمان درست هم بود.

اما حالا در گذر سالها به درک جدیدی رسیده ام.بیشتر مردم اصولاً تن به سیر زمان می دهند و در گذر سالها تغییر می کنند به طوری که خودشان هم نمی فهمند چگونه اینهمه تغییر کرده اند.هر بیشتر زمان می گذرد آنها بیشتر از آنچه بودن جدا شده و دگرگون می شوند.آدمهای بسیار کمی همیشه بهمان سیاق سابق باقی می مانند.من هم یکی از این افرادم.البته این یک خصوصیت کاملاً مثبت نیست.در آدمها مختلف خوب و بد می شود.در مورد من هر دو سویش ملموس است اما این نافی این خصوصیت یعنی عدم تغییر من طی این همه سال نیست.شاید کمتر آدمی مثل من اینهمه به خودش و خصوصیات و علایق و نقصها و مزیتهایش فکر کرده و خود را با همه خوبی و بدیهایش شناخته باشد.اما اینجانب با همه گذر عمر چندان عوض نشدم و هنوز روحیات و خصایص نوجوانیم را تقریباً حفظ کرده ام.

اما تجربه و مشاهداتم به من ثبت کرده در مورد اکثریت مردم این امر صادق نیست و خصوصیات نوجوانی و جوانی در گذر عمر تغییر و دگرگون می شود.پس شاید دیدار دوباره رفقای کهن برای من یکی جماعت خوشایند نباشد.مطمئناً آن چیزهایی که دوستان قدیمیم را برایم مهم می کرد و دلیل توجه من به آنها بود احتمالاً یا بکل عوض شده و رنگ باخته و یا ماهیتاً دگرگون شده است.بیست سال و 15 سال زمان بسیار زیادی است.آدمها در اینهمه عمر بکل تغییر می کنند و عوض می شوند و توقع باقی ماندن بر همان مدار سابق عبث و غیر ممکن است.

حالا می فهمم بهتر است آنها را دیگر نبینم.اگر آدم مرتب با کسی همنشین بود و می توانست به تغیراتش عادت کند بحثی نبود اما وقتی ارتباط مدتی بسیار طولانی قطع می شود بهتر است آدم با خاطرات خوبش خوش باشد تا با واقعیت ناامید شود.بیشک بسیار از خاطرات من حالا دیگر موضوعیت ندارند اما برای من خوشایند و شیرین اند اما اگر حالا با آن دوست که بسیار تغییر کرده اند برخورد کنم شاید تمام آن خاطرات خوش آیند نابود و نیست شوند و جایشان را تلخی و پوچی بگیرد.پس شاید حقیقت همیشه ام خوب نباشد و شبه خیالی خوش آیندی از آن برای انسان بهتر باشد.

برای همه رفقای کهن و قدیمی آرزوی بهترینها را دارم اما باید از ارزوی دیدار مجدد صرف نظر کنم تا گزندی به خاطرات شیرین نخورد این برای هر دو طرف بهتر است.





نوع مطلب : دستنوشته (متفرقه)، 
برچسب ها : رفیق، دوست، مدرسه، خداحافظی،
لینک های مرتبط :
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر


 
درباره وبلاگ

در این وبلاگ نظریات شخصی نویسنده در حوزه های ادبیات داستانی و سینما ذکر شده است.

Homo damnatus est ad tragoedia
Man is doomed to tragedy
انسان محکوم به تراژدی است
مدیر وبلاگ : محمدرضا آزادی
مطالب اخیر
نویسندگان
جستجو

آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :