تبلیغات
توتستان - مطالب محمدرضا آزادی
 
توتستان
وبلاگ ادبی،سینمایی،انتقادی


نتیجه تصویری برای ‪boys in trees‬‏

چند تا از فیلمهای محبوب زندگی من اصلاً آثار شاخصی نیستند و در هیچ لیستی دیده نمی شوند.شاید تنها دلیل علاقه من به این فیلمها نزدیکی و یا سمپاتی آنها با روحیات شخصی خودم است. Boys in the Trees  محصول 2016 یک فیلم استرالیایی است که به محض دیدنش در جایگاه بهترین فیلمهای زندگی ام قرار گرفته است.سایت های سینمایی این فیلم را یک درام تریلر هالوینی تلقی کرده اند.اما به نظر من فیلم بیشتر درباره نوجوانی،بزرگ شدن و از دست رفتن معصومیت است.

داستان در شب هالوین می گذرد.کوری نوجوان با دوستانش شیطنت می کنند و خوش می گذرانند.دوست و سرگروه باند پسران پسری دیگر کتک و زند و تحقیر می کند.کوری به نظر می رسد دارد از لحاظ روحی از گروهش جدا می شود و ناراضی است.بعداً معلوم می شود او در کودکی دوست پسر کتک خورده بوده است.داستان به سفری فانتزی و اودیسه وار در دل شب بدل می شود که کوری و جونا را به دل داستانهایی از گذشته می برند.

فیلم پایانی غافلگیر کننده می یابد و کوری متوجه اشتباهی سهمناک می شود.

فیلم داستانی ساده با پرداختی پیچیده دارد اما سادگی بصری و تکنیکی آن نتنها مانع ارتباط با داستان نمی شود بلکه آن را غنایی فراتر از خود می دهد.داستان از پیچشهای عجیب زندگی سخن می گوید اتفاقاتی بغایت ساده که مسیر زندگی ها را بکل تغییر می دهند.فیلم از این می گوید که انسانها وقتی می خواهند در دل موقعیت حل و پنهان شوند تا آسیب نبینند بجای موفقیت شکست می خورند و چیزهایی را از دست می دهند که مهمتر وجهه اجتماعی موقتی آنهاست.معانی عمیقی که  در دل فیلمی ساده و نوجوانانه پیچیده شده است.فیلم می  خواهد آنها که قهرمانش را دنبال می کنند بدانند برای هر تصمیم ساده کمی بیشتر فکر کنند که سرنوشتشان را تغییر خواهد داد.

این نوع فیلمهای گمنام که با سر و صدای آثار مشهورتر کمرنگ می شوند شاید اثری بیش از همه نامهای بزرگ دارند.فیلمهایی مثل Empire of the Sun 1987 و August Rush 2007 و Charlie Bartlett 2007 و Stand by Me 1986 و The Fall 2006 و فیلم فوق شاید فیلمهای مشهوری  نباشند اما از بسیاری آثار شاخص درخشان تر و موثرترند.

بازی توبی والاس و گالیور مک گراث با وجود نوجوانی بسیار خوب و کاملاً قالب اثر است و توانسته بار جذابیت فیلم را بر عهده بگیرند.سبک بصری فیلم بسیار مرا یاد فیلمهای Donnie Darko 2001 و It 2017 می اندازد و تشابه زیادی به هم دارند.

تنها نکته منفی فیلم  به نظر من این است که سکانس پایانی بعد از گره گشایی کاملاً اضافی است و باید همانجا فیلم تمام می شد البته ضربه ای به فیلم نمی زند اما چیزی هم اضافه نمی کند اما نبودش بهتر بود.

به هر حال فیلم مرا که بشدت تحت تاثیر قرار داد شما را نمی دانم.





نوع مطلب : دستنوشته (نقد فیلم)، 
برچسب ها : پسران در درختان، دانی دارکو، نیکولاس ورسو، سینمای استرالیا، فانتزی،
لینک های مرتبط :


( کل صفحات : 516 )    1   2   3   4   5   6   7   ...   
 
درباره وبلاگ

در این وبلاگ نظریات شخصی نویسنده در حوزه های ادبیات داستانی و سینما ذکر شده است.

Homo damnatus est ad tragoedia
Man is doomed to tragedy
انسان محکوم به تراژدی است
مدیر وبلاگ : محمدرضا آزادی
مطالب اخیر
نویسندگان
جستجو

آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :